In de verte is het schiereiland van Jandia zichtbaar.
De felle zon tussen de bewolking door speelt met het water en de zwarte lavasteen.
De restaurantjes aan het strand van Ajuy. De rechter (die in het half afgemaakte pand) was ons lunchadres die dag. Eén van de weinige plaatsjes op het eiland waar iedere dag de verse vis in het restaurant beschikbaar was.
Het uitzicht op de 'baai' van Ajuy.
Casper en Arno (Casper in de buikdrager).
Uitzicht op de baai van Caleta de Fustes met de jachthaven vanuit ons appartement.
Een prachtig restaurant en museum. De binnentuin leverde prachtige plaatjes op.
De rivierbedding door Betancuria. Wij waren er in het regenseizoen!
Uitzicht op Betancuria, de voormalige hoofdstad van het eiland. Gelegen in de heuvels in het midden. Ver weg van eventuele aanvallen van piraten destijds.
Het vulkaanlandschap van Fuerteventura. De vulkanen hebben al 7000 jaar niet meer gespuwd. De dreigende lucht maakt het plaatje compleet.
Karakteristieke pose tijdens de vier dagen dat we een auto hadden gehuurd. Casper krijgt zijn voeding voordat wij het restaurant binnen stappen voor lunch. De handdoek is niet zozeer vanwege discretie maar tegen de zon.
Aangezien het rond 9u was, en nog wat koeltjes, was Casper warm ingepakt in de buikdrager. De zon was echter sterk, de schaduw van de fotograaf ook ;)
De enige keer dat we aan de baai in Caleta de Fustes konden ontbijten aan het strand.
Op de zeldzame zonnige momenten was het nodig dat Casper zijn hoofd werd afgedekt. De eerste investering daartoe was een parasol. Die is echter niet te bevestigen op de buikdrager. Daaorm de diepteinvestering voor een haardoek; wel zo stoer!
Anke en Casper. Het was tijdens de lunch meestal estafette eten. Hier probeert Anke de combi Casper-eten tegelijkertijd.
Arno zijn gemiddelde lunch: een Canarische inktvis van de grill, geserveerd met een salade en Canarische aardappeltjes (in de schil met zout water gekookt).
De witte reiger wil geen concurrenten in de buurt!
De witte reiger heeft een visje verschalkt.
Een witte reiger op zoek naar iets eetbaars.
De zandduinen van Corralejo, het grootste duingebied van de Canarische eilanden.
's Avonds gingen we uit eten. De eerste avond sliep Casper nog niet. Hij wilde duidelijk meer zien van de omgeving dan vanuit de wandelwagen zichtbaar was. Later gingen we pas uit eten nadat we hem in slaap hadden gekregen.
Casper moest erg wennen aan de temperatuur en het felle zonlicht. Hierdoor waren wij de eerste dagen vooral 'gezellig' binnen in huis bezig om hem te laten acclimatiseren.
In Fuerteventura!
Op mijn verjaardag werd de TWEEzitsbank bevolkt door een wel heel grote delegatie Martensen...
zaterdag, januari 29, 2005
Casper wil ook gaan staan. Door hem aan zijn armpjes op te tillen komt hij rechtop. Dan kijkt hij zeer trots om zich heen.
